Mijn kreupele tophond


Dogify / maandag, april 15th, 2019

Onbegrijpelijk vind ik het. Het maakt me verdrietig maar ook boos. Eerder schreef ik al eens over Otis zijn ziekte en operatie. Verschrikkelijk vond ik het. Mijn volgende hond zou een tophond zijn van een topfokker die niet alleen de honden liet testen op erfelijke afwijkingen, maar ook met een stamboom die ik vele generaties terug kon uitpluizen. Voor de hond die ik graag wilde moest ik naar Duitsland. Het werd een hele studie om alles goed te kunnen begrijpen in het Duits. De fokker woonde in de buurt van Keulen wat drie uur rijden is, maar waar ik met alle liefde drie keer langs ging. De fokker voelde als de juiste keuze. Alle papieren mocht ik inzien en deze waren meer dan in orde. Na lang wachten kwam mijn grote wens dan eindelijk uit! Onze bruine middenslag poedel: Yuna. De pup die wij kregen was fantastisch gesocialiseerd, heel aanhankelijk, rustig en luisterde als de beste.

Inmiddels is Yuna bijna één jaar oud. Van jongs af aan gilde ze heel hard als je haar zachtjes met je voet aanstootte. Ik dacht dat ik zo’n ‘aanstelpoedel’ had en noemde het een poedel-ding. Frustrerend was het gillen van Yuna om ‘niks’. Als we in de bus stonden en iemand liep langs, dan loeide ze al als een sirene. Ook in een vol restaurant hebben we mensen wel eens de schrik van hun leven bezorgd toen ik mijn stoel verplaatste en daarbij heel zacht Yuna aantikte. We zochten er niets achter, ze was verder namelijk de meest lieve en blije hond die er was.

Na een maand of 7 viel het ons op dat ze soms met haar rechter achterpoot trok na het spelen. We gingen naar de dierenarts en lieten foto’s maken. De foto’s zagen er niet direct alarmerend uit. Drie maanden later hadden we een hond die na een half uur wandelen niet meer goed kon opstaan. Je hond in pijn zien is onbeschrijfelijk frustrerend. Na een second opinion bleek Yuna heupdysplasie te hebben aan beide kanten en elleboogdysplasie in haar linker voorpoot. Haar rechterheup is er zo slecht aan toe dat ze vandaag (16 april) al geopereerd wordt om haar heupkop te verwijderen.

röntgenfoto van Yuna

Nu zou het best kunnen dat je nog nooit van heupdysplasie hebt gehoord. Bij heupdysplasie past de heupkop niet goed in de heupkom. Doordat er te veel ruimte tussen zit vervormt het heupgewricht. Dit veroorzaakt na verloop van tijd pijn bij de hond. De hond wordt niet geboren met heupdysplasie maar heeft de eigenschappen waardoor het uiteindelijk ontstaat. Bij sommige honden is dit goed zichtbaar doordat ze bijvoorbeeld een beetje vreemd met hun achterpoot lopen of moeite hebben met opstaan. Maar er zijn ook honden waar je eigenlijk niets aan merkt, zij hebben vaak een lichtere vorm van heupdysplasie.

Maar hoe komt dat dan? Het feit dat Yuna heupdysplasie heeft ondanks haar gezonde ouders, komt doordat heupdysplasie wordt veroorzaakt door meerdere eigenschappen met verschillende genen waarop je nog niet kan testen. Van ouderdieren worden röntgenfoto’s gemaakt om te kijken of ze goede heupen hebben. Als beide ouders geen heupdysplasie hebben op de foto’s kunnen ze tóch ‘slechte’ genen hebben en deze genen overdragen aan hun pups. Heupdysplasie is daarnaast lastig omdat niet alleen genen bepalen of je het krijgt. Of slechte genen ook echt leiden tot slechte eigenschappen heeft te maken met de dingen die een hond verder meemaakt in het leven. Genoeg beweging zorgt voor goede bespiering wat ervoor zorgt dat gewrichten minder worden belast. Maar te veel beweging bij jonge pups kan ook schadelijk zijn. Verder is overgewicht slecht voor de gewrichten en is de juiste voeding belangrijk voor een goede ontwikkeling van het lichaam van de hond.

Heupdysplasie kan bij sommige honden erger zijn dan bij anderen. Wanneer een hond een lichte vorm van heupdysplasie heeft, kan het geven van supplementen zoals groenlipmossel, omega-3-vetzuren en glucosamine in combinatie met het hebben van genoeg spiermassa voldoende zijn en is een operatie niet direct nodig. Wanneer een hond echt last heeft van de heupdysplasie zal een operatie wel nodig zijn. Honden lichter dan 20 kilo, zoals Yuna, kunnen de heupkop laten verwijderen omdat ze licht genoeg zijn om de spieren de functie van het gewricht over te laten nemen. Bij zwaardere honden jonger dan 1 jaar kunnen dierenartsen soms het bekken een beetje kantelen waardoor het heupgewricht toch nog goed kan groeien. Als ook dit niet meer mogelijk is, dan kan je hond een kunstheup krijgen.

Als je een hond wil aanschaffen van een bepaald ras, zoek dan even uit of heupdysplasie voorkomt binnen het ras. Het is belangrijk dat de ouderdieren hierop worden getest en er alleen wordt gefokt met ouderdieren die goede heupen hebben. Dit geeft geen garanties maar kan wel het risico op heupdysplasie verkleinen. Als je ervoor kiest om je hond te verzekeren, kijk dan ook even of heupen en ellebogen meeverzekerd zijn. Het kost vaak een paar euro extra, maar de kosten van operaties zijn véél hoger. Hoe goed de papieren en de bedoelingen van een fokker ook zijn, garanties heb je niet. Na een tweede poedel met problemen zit ik een klein beetje in de knel met mijn liefde voor het ras en de gezondheid ervan. Ik hoop dat er snel meer bekend wordt over de genen die bij heupdysplasie betrokken zijn en dat er beter kan worden getest dan alleen door foto’s. Door de ontwikkeling van genetische testen hoop ik dat complexe problemen als heupdysplasie ook beter uit te sluiten zijn in de toekomst.

Na de operatie zal Yuna ongeveer 6 weken moeten revalideren voordat ze weer rondhuppelt. Ik zie erg op tegen deze periode maar kijk ook uit naar een hond zonder pijn die ik weer zorgeloos kan laten rennen. Ze zal misschien een gek huppeltje overhouden, net als Otis, maar daar heeft ze zelf geen last van. Ik hou jullie op de hoogte.

Liefs,
Mila

 

bronnen:

https://www.licg.nl/honden/heupdysplasie-bij-de-hond/

https://www.diergeneeskundigcentrum.nl/hond/ziekten/377-heupdysplasie

Fries, C. L., & Remedios, A. M. (1995). The pathogenesis and diagnosis of canine hip dysplasia: a review. The Canadian Veterinary Journal, 36(8), 494.

  1. Wat veschrikkelijk voor je hond en ik hoop echt dat ze snel hersteld en zonder pijn door het leven zal gaan. Wens je heel veel sterkte en natuurlijk ook voor je hond Yuna. (mooie naam heb je aan Yuna gegeven en goed omschreven artikel.)

  2. Wat naar zeg! Zeker om dat je van te voren zoveel moeite deed om een gezonde hond te kunnen kiezen. Hopelijk verloopt de operatie goed en herstelt ze snel. Het lijkt me naar om haar te zien lijden.

  3. Hoi Mila
    Ook mijn hond Ikke de Welsh Corgi is 2 weken geleden geopereerd in Oosterbeek aan een patella luxatie (knieschijf die nr buiten schiet). 6 weken herstel waar er nu 2 van voorbij zijn
    Snap helemaal je gevoel over de operatie. Datzelfde voelde ik 2 wkn geleden. Langzamerhand huppelt Ikke weer een beetje rond
    Ik wens je heel veel beterschap en veel geduld met t herstel.van je hondje. Groetjes Gaby Elbers

  4. Het komt helaas vaak voor bij rashonden. Toen mij bouviertjejong was, dachten we in eerste instantie ook dat hij dysplasie had maar dat bleek gelukkig niet het geval te zijn. Veel succes met de operatie.

  5. ZO verschrikkelijk als je beestje iets heeft! Ik heb twee katten en gelukkig zijn ze gezond (afkloppen), maar moet er niet aan denken dat een van de twee pijn heeft.

    Hopelijk word het snel beter!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.